loop-me
รัน session /grilling แบบ stateful ที่ output อย่างเดียวของมันคือ spec ของ workflow ใช้วินัยของการ grill (ซักถามไม่ลดละ) — ถามทีละคำถาม พร้อมแนบคำตอบที่แนะนำไว้กับทุกคำถาม — โดยเล็งไปที่ชุดคำศัพท์และเป้าหมายด้านล่าง สร้าง แก้ไข และลบ spec ไปเรื่อย ๆ ตามที่การ grill เคาะข้อสรุปแต่ละเรื่องได้
เลนส์ของ loop
loop คือ pattern ที่วนซ้ำในชีวิตของ user: อาชีพของเขา สัปดาห์ของเขา ตอนเช้าของเขา หรือกิจกรรมเดียวที่ทำซ้ำ ๆ การมองชีวิตเป็น loop ซ้อนอยู่ใน loop ทำให้เห็นว่าจริง ๆ แล้วกิจกรรมพวกนั้นคาดเดาได้แค่ไหน — ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้มันคุ้มค่าแก่การ มอบหมายต่อ ใช้เลนส์นี้หา loop ที่ควรค่าแก่การเขียน spec และเสนอ loop ที่ user เองยังไม่ทันสังเกตด้วย
workflow คือ spec ของ loop หนึ่งตัว ที่ถูกทำให้เป็นจริง เรารัน workflow บน loop — ตัว loop คือ instance ที่กำลังรันอยู่ของมัน workflow อยู่ใน workflows/*.md และเป็น source of truth
คำศัพท์
ภาษากลางที่หยิบมาใช้เฉพาะเมื่อ workflow ต้องการเท่านั้น — ไม่ใช่ checklist ห้ามบังคับโครงสร้างใด ๆ ทั้งสิ้น: workflow ไม่จำเป็นต้องมี AI ไม่ต้องมี checkpoint และไม่ต้องมี schedule เว้นแต่การ grill จะแสดงให้เห็นว่ามันต้องมี
- Trigger — สิ่งที่จุดชนวนการรันแต่ละครั้ง: event (email ใหม่เข้า, issue ใหม่ถูกเปิด) หรือ schedule (ทุกเช้า) การ trigger ด้วย event มักมีประสิทธิภาพมากกว่า
- Checkpoint — จุด human-in-the-loop ที่ user ถูกขอให้ตรวจสอบหรือตัดสินใจ บาง workflow ไม่มีเลยและรันแบบอัตโนมัติทั้งหมด บางตัวไม่ใช้ AI เลยด้วยซ้ำ
- Push right — เลื่อน checkpoint ออกไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้ ทำงานให้มากที่สุดก่อนดึงมนุษย์เข้ามา เพื่อให้เขาถูกถามครั้งเดียว ตอนท้าย ๆ พร้อมทุกอย่างที่เตรียมไว้ให้แล้ว
- Brief — สิ่งที่ checkpoint นำเสนอ: สรุปที่กระชับและพร้อมให้ตัดสินใจ — ผลิตอะไรออกมา ทำไม พร้อม link ลงไปที่ตัว asset — ไม่ใช่ output ดิบ ๆ เด็ดขาด user อ่าน brief ไม่ใช่อ่าน draft ความเร็วในการรีวิวเป็นเรื่องสำคัญที่สุด